"จาก 'เห่าฟ้า' สู่ D11A เส้นทางวิวัฒนาการจรวดหลายลำกล้องไทย"
"จาก 'เห่าฟ้า' สู่ D11A เส้นทางวิวัฒนาการจรวดหลายลำกล้องไทย" ในโลกที่ความมั่นคงแขวนอยู่บนเส้นด้ายของนโยบายระหว่างประเทศ การ "ยืมจมูกคนอื่นหายใจ" ในเรื่องอาวุธยุทโธปกรณ์คือความเสี่ยงที่ประเทศไทยไม่อาจยอมรับได้อีกต่อไป ย้อนกลับไปในช่วงปี พ.ศ. 2510 ท่ามกลางกระแสทฤษฎีโดมิโนและการถอนตัวของพันธมิตรหลักอย่างสหรัฐฯ กองทัพไทยจึงต้องเริ่มก้าวสำคัญในการสร้าง "อธิปไตยทางเทคโนโลยี" เพื่อพึ่งพาตนเองอย่างยั่งยืน และนี่คือเส้นทาง 5 ทศวรรษของเทคโนโลยีจรวดไทยที่เปลี่ยนจากห้องทดลองสู่สนามรบจริง 1. โครงการเห่าฟ้า (Hao Fa): จุดเริ่มต้นจากความขาดแคลน หลังสงครามเวียดนามสิ้นสุดลง ไทยเผชิญภาวะขาดแคลนอาวุธอย่างหนัก นำไปสู่การกำเนิดโครงการ "เห่าฟ้า" ในปี 2517 ภารกิจหลักคือการผลิตจรวดอากาศสู่พื้น (Air-to-Ground Rocket) ใช้งานเอง ความสำเร็จเชิงวิศวกรรม: นักวิจัยไทยสามารถพัฒนา "เทคโนโลยีดินขับ" (Propellant) จากแบบสองฐาน (Double Base) จนมาถึง "เห่าฟ้า 3i" ที่มีระบบหุ้มดินขับช่วยลดน้ำหนักท่อจรวด มาตรฐานสากล: โครงการนี้ไปถึงจุดสูงสุดในรุ่น "เห่...